En helemaal in beslag genomen door zijn eigen beeltenis die hij in het water van de magische vijver weerspiegeld zag, boog Narcissus voorover tot zijn lippen het water raakten dat rimpelde zodat de goddelijke jongeling die hij wilde omhelzen voor zijn ogen uiteenviel. Dat herhaalde zich telkens weer tot Narcissus van uitputting zou gestorven zijn indien Aphrodite hem uit medelijden niet had veranderd in de bloem met de witte bladen en het gele hart die wij nu de narcis noemen.  

Uit de nevelen van het verleden stammen de mythische verhalen die ons nog altijd een spiegel voorhouden. Een spiegel waarin alles vervat ligt wat met ons bestaan als mens samenhangt. Dat geldt ook voor de mythe van Narcissus, de wonderschone knaap die uit eigenliefde niet in staat bleek zijn blik naar buiten te wenden om aansluiting te vinden bij de anderen rondom hem. De nimf Echo aanbad hem maar Narcissus wees haar af en dat griefde haar zozeer dar ze oploste tot een onstoffelijke nagalm in bergachtig gebied.

Een mooi verhaal, maar wie gelooft vandaag nog in nimfen, magische vijvers en op zichzelf verliefde jongelingen? Zetten we dat maar weg als andere oude verhalen over goden, vliegende heksen en sprekende dieren. In een vijver zit met wat geluk nog vis en wouden met sprekende dieren is iets voor kinderfabeltjes.

Maar we vergisten ons. We herkenden hem niet, Narcissus, toen hij weer onder ons kwam. We wisten eerst ook niet hoe om te gaan met zijn vreemde capriolen. Even chillen, dachten we. Even vriendelijk knikken bij wat hij ons voorhoudt. Tot iemand het waagde hem te wijzen op een ongerijmdheid in zijn optreden, op een onvertogen woord, een onvriendelijk gebaar. Onmiddellijk keerde hij zich af zoals de mythische Narcissus de nimf Echo afweerde.

Ter zake nu. De Italiaanse premier Meloni pikte het niet dat president Trump zich brutaal tegen de paus keerde omdat die voor vrede durfde te pleiten. Trump hield Meloni voor een van de weinige Europese leiders die hem onvoorwaardelijk volgden. Maar de toon veranderde toen zij het als Italiaanse opnam voor de paus en zich kritisch uitliet over de onbeschofte uithaal van Trump naar de kerkleider.

“Ze is helemaal anders dan ik dacht…ze is niet meer dezelfde persoon en Italië zal niet meer hetzelfde land zijn”. Een verbluffende reactie van Trump? Neen, want hier toont Narcissus zijn ware gelaat. Een ander moet spreken, denken en doen zoals hij en de wereld moet zijn zoals hij het wil zien. Buiten Trump is er niets en was er toch iets dan moet dat vernietigd worden. De wereld en de ander als de magische vijver waarin hij alleen zichzelf wil zien.

Narcissus verging aan zichzelf en stortte Echo in het verderf. Gelukkig voor beiden waren de goden bereid ze op een heel andere wijze te laten voortleven. Maar of de goden een tweede keer zo grootmoedig zullen beslissen, dat is lang niet zeker. Het is bang afwachten.

Flor De Preter